1001 ideeën en de werkelijkheid
Mensen vragen ons wat we gaan doen in Frankrijk. Alsof een vast plan een soort vereiste is om ergens aan te beginnen. Volgens ons kan dat best anders.
De laatste maanden hebben we steeds puzzeltjes gemaakt. We gieten ons domein steeds in nieuwe plannen. Guillaume noemt mij voor de grap zijn ideeënmachine. Zelf kan hij er ook wat van. Het is ook een geweldige plek waar zo veel mogelijk is. Omdat alles gerestaureerd moet worden, kunnen we het gebruik helemaal zelf bedenken. Er is geen limiet qua slaapkamers, elektriciteit, septic systeem, vergunningen. Want er is niks. Alleen heel veel ruimte en charme, en begroeiing. Het blijft toch een puzzel omdat we natuurlijk ook een budget hebben wat we zo effectief mogelijk willen gebruiken. Hoe gecharmeerd we ook zijn van de plek, een euro die we erin stoppen, willen we er ook uithalen. We worden ook niet belemmerd door enige vakkennis in welke richting dan ook, dus we kunnen alles gaan doen.
We hebben al plannen gemaakt voor een b&b, een trouwlocatie, een boerderij, een botanische tuin. De oude gebouwen lenen zich voor een geweldige luxe locatie. We hebben ook nog een hangar van 25 bij 10 meter waarvan de mogelijkheden letterlijk eindeloos zijn. We dachten aan een paardenhotel, caravanstalling, luxe autoparkeerplaats, theater, tropische binnentuin, binnenspeeltuin, spa, restaurant… Telkens zijn we weer dolenthousiast en borrelt het ongeduld op om te beginnen. Uiteraard maken we er een meerjarenplan van zodat ook de buurt en de gemeente aan ons en onze ideeënfabriek kunnen wennen.
Het doel is uiteindelijk om meer te verbinden met elkaar en de omgeving. Om dingen te doen waar we een goed gevoel van krijgen. Om de wereld een beetje mooier te maken door deze plek voor de toekomst te behouden. We houden van veel dingen. Tuinieren, klussen, natuur, auto’s, kinderen, wellness, lekker eten, wijn, cultuur… Onze plek vinden we werkelijk betoverend mooi. Door de verschillende hellingen valt het licht steeds vanuit verrassende hoeken, er is water en de tuin staat vol met eeuwenoude bomen.
Dit zijn dan nog alleen de ideeën naast het idee om als lifestylecoach aan de slag te gaan. Want al die plannen vullen elkaar weer geweldig aan. Retreats, bruiloften en workshops over gezond leven en balans, ín een botanische tuin, met theater, waar je ook kunt overnachten.
Dromen mag, toch?
We hebben vergunningen nodig, voor toerisme, dagrecreatie, restaurant, misschien ook voor uitheemse plantensoorten en de bijen die we willen houden. Eerlijk gezegd hou ik best van rompslomp. In mijn huidige werk bén ik rompslomp. In Frankrijk moeten we die dingen aanpakken met een Franse insteek. Dat houdt volgens mij in dat je wat meer ruimte hebt om je eigen ding te doen, terwijl je zegt dat je wat anders doet. Ook dat avontuur gaan we met volle overgave aan.
We hebben geen concreet idee wat kan en zulke plannen gaan kosten. Natuurlijk hebben we een budget waar we aan gebonden zijn. Ik kijk niet uit naar de Ik Vertrek-fase waarin de mensen huilend vertellen dat de bankrekening leeg is. Tot nu toe is het ons met de capriolen die we al hebben uitgehaald, nog nooit gebeurd. We gaan een manier vinden om onze plannen uit te voeren met het budget dat we hebben.
Concrete zaken gaan we al regelen. Onze maître d’oeuvre maakt een eerste start in juli. De grond is van behoorlijk zware klei, dus drainage wordt de eerste serieuze uitdaging. En natuurlijk een goedgekeurd rioleringssysteem, anders mogen we er zelf niet eens verblijven. Het afgebrande deel wordt door een bedrijf gesaneerd. Ondertussen starten we zelf met de Bergerie, die vooral van binnen wat liefde nodig heeft. Dan gaat Coralie aan de slag met de tekeningen voor alle nodige vergunningen. En tot die tijd dromen we dus verder.
