Rustig vaarwater

Na een paar weken met storm in de zeilen is de rust nu weer terug. We hebben goede gesprekken gevoerd en knopen doorgehakt. Onze sociale agenda ziet er in deze tijd van het jaar ook altijd feestelijk uit, want Guillaume en ik zijn jarig, het is vaderdag en we hadden een familiedag bij ons thuis.

Update uit Frankrijk

We nemen wat meer tijd om de emigratie rond te breien. Zo kunnen we op ons gemak alles voorbereiden en de kinderen een soepele overgang geven. Dat betekent niet dat we niet bijna gaan vertrekken natuurlijk, want in de zomer willen we er sowieso heen om onze spullen te verhuizen en te beginnen met klusjes. De tekeningen voor de bouwvergunning moeten ook gemaakt worden, en dat betekent dat er eerst wat puin geruimd moet worden.

De boom die om zou gaan, staat er nog. We zien de bomenman wel voorbijkomen op de wildcamera, maar hem omtrekken met de bostractor was er nog niet van gekomen.

Onze maitre d’oeuvre, Coralie, gaat vanaf juli aan de slag om de bouwvergunning te regelen en de eerste werkzaamheden uit te laten voeren. Ondertussen is de lieve verkoopmakelaar nog steeds betrokken en die helpt om in juni nog de stroomaansluiting te regelen. Zo loopt alles mooi door. We zijn benieuwd wanneer de strijd tegen de Franse bureaucratie nou echt gaat beginnen. Tot nu toe vinden we Frankrijk een zonnetje vergeleken met Nederland, waar we het bureaucratisch systeem toch van binnen en buiten kennen. We hebben ook niet de verwachting dat de vergunning dit jaar nog rond is. Dat hoeft ook niet, want er is toch wel genoeg te doen.

Ik heb een moestuinplan gemaakt, dat wordt een leuk project deze zomer. Ik kijk ’s avonds als de kinderen slapen naar YouTube-sterren over compost (voor alles is er een niche). Ik zoek nog naar het beste droogtoilet, en kan nog niet vinden of daar nou wel of geen kakkerlakken op afkomen. In elk geval kan ik me weer volop met de leuke dingen bezighouden.

Marktplaatsen

Met het huis lijkt het ook op te gaan schieten, de koopovereenkomst is getekend. We krijgen zicht op het inkomen voor de komende tijd (weinig), en het grote opruimen kan beginnen. Ik was voorheen altijd actief handelaar op Marktplaats, niks kocht ik nieuw. Toen de druk thuis steeds hoger werd, en vooral sinds we weer allebei fulltime werken, werd ik ook wat makkelijker met aankopen. Maar nu ben ik weer helemaal aan het ‘Marktplaatsen’ en ik merk weer hoe leuk dat is. De auto had ik al goed verkocht in het voorjaar, en nu zijn wat andere spullen aan de beurt, met als grote finale over een paar weken de bakfiets. Hopelijk komen we er voor een goede prijs vanaf.

Tegelijkertijd zoeken we een zeecontainer voor in Frankrijk via Leboncoin. Dat is de Franse marktplaats. Frankrijk is écht een tweedehandsland. Vintage zit daar in de cultuur, en dat merk je. Natuurlijk kennen we de antiekmarkten in de zomer, maar dat is slechts het topje van de ijsberg. Letterlijk alles is te koop via Leboncoin. Van spijkers tot bestek, van kunst tot personeel. En huizen, bij uitstek natuurlijk een tweedehandsproduct :) Prijzen van tweedehands spullen liggen ook wat hoger dan in Nederland, want in Frankrijk hebben tweedehands spullen echt nog waarde. Helemaal terecht volgens mij. Een mooie gewoonte, waar we ons wel op aan kunnen passen.

De Emigrantenpodcast

Een leuk momentje was de Emigrantenpodcast. Ik ben fan van Imco en Liesbeth die iedere twee weken de tijd nemen om hun wel en wee met de luisteraar te delen. Zij wonen allebei al een heel aantal jaren in Frankrijk en delen hun dagelijkse en minder dagelijkse dingen in de podcast. Het is een eerlijk inkijkje in wat het echt betekent om in het buitenland te wonen, ook als het nieuwige er vanaf is. Ik vind het inspirerend hoe zij nog altijd betoverd worden door de Franse natuur, welke gebruiken ze wel en niet aan kunnen wennen en hoe ontzettend op hun plek zij zich voelen in hun nieuwe land. Toen ik eens aangaf dat ik ze miste (ze hadden een podcast overgeslagen), waren ze zo gevleid dat ze me vroegen om eens in de podcast te komen kletsen. Nou heb ik zoiets nog nooit gedaan, en ik had niet echt het idee dat ik iets te melden had, maarja, ik kon mijn idolen natuurlijk niet weigeren! Dus het was een gek momentje om mijn favoriete podcast te luisteren met mezelf erin. Bedankt Imco en Liesbeth!