Klaar voor vertrek

Over vier dagen vertrekken we naar Frankrijk voor het passeren van de acte de vente: de koopakte. Deze week is chaotisch. Drukte op werk voor de vakantie, en tegelijkertijd inpakken. De bezichtingen in Nederland zijn in onze vakantie gepland. Dat betekent: huis boenen voordat we weg gaan. Nou vind ik dat sowieso altijd een goed moment, dus fijn dat Guillaume deze keer aan boord is.

Afgelopen week kwam alles in een stroomversnelling, dingen die maandenlang onzeker waren, vielen op hun plek.

Gemeente is aan boord

We kregen het certificat d’urbanisme: vergelijkbaar met een soort vooroverleg in Nederland. De toestemming van de gemeente om een aanvraag voor de vergunning en bestemmingswijziging in te dienen. De gemeente had ook meteen provincie, waterbedrijf, rioolbedrijf, elektriciteitsbedrijf en wegbedrijf alvast gevraagd had of ons plan een goed idee is. Iedereen is aan boord. Dit stukje van de Franse bureaucratie fascineert mij. Het is toch geweldig dat al deze partijen vooraf al positief willen zijn over een vaag plan? Dat zou in Nederland echt niet kunnen. En kun je je voorstellen dat de gemeente alvast met het energiebedrijf overlegt of het goedkomt met de aansluitingen? En Rijkswaterstaat alvast even polst welke zaken voor hen belangrijk zijn? En dat allemaal binnen een week of 4. De makelaar klaagt dat de nieuwe elektriciteitspalen pas in juni kunnen worden geplaatst, maar wij zijn vooral heel blij verrast over de samenwerking tussen al deze partijen.

We moeten van de wegbeheerder een hele grote boom aan de wegkant omkappen, omdat die praktisch op de oprijlaan en op de weg staat. Dat wordt spannend, misschien toch een klus om uit te besteden. Wel een goede reden voor Guillaume om alvast een kettingzaag te bestellen, dus die ligt ook bij de vakantiespullen.

Akkoord van de SAFER

We kregen gisteren ook het bericht waar we het langst op hadden gewacht, en wat de hele aankoop nog kon annuleren: akkoord van de SAFER. In Frankrijk is boeren een beschermd beroep en dit nemen ze erg serieus. Boeren hebben ook een eigen belastingtarief, een eigen pensioenregeling, en een miljoen regels om voor subsidies in aanmerking te komen. Om landbouwgrond te kopen, moet je in principe een boer zijn. Als dat niet zo is, heeft de SAFER het recht om de grond in zijn geheel te kopen en die onder lokale boeren te verdelen. Na het tekenen van de voorlopige koopovereenkomst stuurt de notaris die naar de SAFER, en die kijkt dan of ze het voor de genoemde prijs willen hebben. Willen ze dat, dan gaat de koop dus niet door. Niks aan te doen.

Omdat wij geen boer zijn, maar wel 22ha landbouwgrond kopen, vonden we dit heel spannend. De makelaar en de notaris hadden gezegd dat we ons geen zorgen hoeven maken, want er staan oude gebouwen op de grond. En daar heeft de SAFER dan weer niet zo veel interesse in. Misschien was de prijs voor de grond ook iets hoger dan wat een boer ervoor zou betalen. Onze plannen zijn ook wat anders natuurlijk. Maar gisteren kwam dus het bericht: de SAFER gaat het niet kopen.

Dat betekent dus dat niets meer in de weg staat: wij gaan het kopen!

Bankverklaring

Na een voorzichtige vraag of het in Frankrijk ook gebruikelijk is dat de notaris een kostenspecificatie stuurt, kregen we weer een brief om digitaal te ondertekenen. De kostenspecificatie deze keer. Met daarin de opmerking dat het in Frankrijk verplicht is om het bedrag helemaal via bankoverschrijving - en dus niet cash - te betalen. Joh. En ook de opmerking dat de bank een verklaring moet afgeven over de herkomst van het geld. Wat? Dit schijnt in Frankrijk gebruikelijk te zijn in het kader van anti-witwasregelgeving. Leuk feitje: in Nederland (en heel Europa) geldt dezelfde anti-witwasregelgeving, maar deze verklaring kenden we niet. Gelukkig bankier ik bij Bunq en daar kun je veel over zeggen, maar die zijn wel internationaal en flexibel. Dit was de enige bank waarbij we de overschrijving in 1x en zonder gedoe kunnen doen. En daarnaast gaf de digitale klantenservice binnen een paar minuten de benodigde verklaring af. Notaris blij, en wij ook blij! Nu is het dus ook betaald, we kunnen gaan.

Vakantieplannen

Voor de komende weken staan afspraken met de notaris, de makelaar, de maitre de construction, en de bank op de planning. We gaan ons bij de bank ook eens oriënteren op een lening voor een verbouwing. Een hele nieuwe wereld waar ik ook nog een blog aan ga wijden. Een lening zou extra ruimte geven om meer achter elkaar aan te pakken. Ik ben benieuwd of we in aanmerking komen.

De komende twee weken gaan we ook vooral vakantie vieren. We blijven in een huisje op camping Des Bastides en de ouders van Guillaume komen ook om te helpen met de kinderen. We willen naar kastelen en dorpjes in de buurt en eens een rondje langs de hele erfgrens wandelen. Een deel van de grond hebben we namelijk nog helemaal niet bekeken. De Lède schijnt langs de rand van erf te lopen, dat hebben we alleen nog via Google Maps gezien. Hoog tijd om eens in het echt te bekijken. We nemen ook een drone mee om filmpjes te maken van de binnenkant van het ingestorte deel, een ontoegankelijke zolder en van het bovenaanzicht.

En daarna…

Als we over twee weken terugkomen hoop ik dat het allemaal is gelukt en dan hopen we dat er ook een koper voor het huis in Nederland is. Dan zou het wel eens snel kunnen gaan met onze plannen. Ondertussen hoop ik dat de Maitre de construction dan alvast aan de slag kan met de tekeningen en offertes, zodat we in de zomer kunnen beginnen! Wordt weer vervolgd.