De eerste stappen naar een nieuw leven
De laatste weken waren chaotisch, stressvol, overweldigend. Alles wat we niet wilden toen we het plan maakten om van Montfage ons nieuwe thuis te maken.
We zijn vooral bezig geweest met de financiële kant van de emigratie en met de verkoop van het huis in Nederland. Vooral dat laatste heeft veel bloed, zweet en tranen gekost de afgelopen tijd. Ons huis in Nederland hebben we de afgelopen vijf jaar doorlopend verbouwd en verduurzaamd. We hebben er een fantastisch huis van gemaakt, maar we moesten nog veel klusjes doen. Precies de klusjes die veel tijd kosten. We hebben gewoon nog alle andere verplichtingen en dat drukke schema waar we zo graag vanaf willen. Dit kwam er allemaal bovenop. Het werd ons bijna te veel.
De financiële kant is rond. We hebben een superaardige verzekeringsagent in Frankrijk die ook de bankrekening geregeld heeft. In Nederland was het trekken en duwen maar alles is rond. We kunnen het landgoed over twee weken kopen zonder dat we het huis of beleggingen moeten verkopen. Dat is een hele fijne situatie. We zijn ons zo bewust van hoe goed we het hebben. We vragen ons af hoe het straks gaat zijn. Als juristen en met alles wat de afgelopen jaren hebben opgebouwd, zitten we er warmpjes bij. De verhuizing en verbouwing gaan een behoorlijke investering zijn waarvan we niet weten hoe die zich terugbetaalt. Onzeker, maar ook écht een avontuur.
Spreading the word
In onze omgeving wist nog bijna niemand van ons plan. We hadden het alleen gedeeld onze ouders en wat beste vrienden. Maar met kinderen die ook enthousiast zijn en familie die het steeds lastiger vond om het voor zich te houden, hebben we toch wat breder bekendgemaakt wat we gaan doen. Dat was interessant en soms ook confronterend. De reacties zijn verdeeld, maar veelzeggend. We zien grofweg 4 reacties:
De bewonderaar"Wauw, dat zou ik nooit durven." Ze kijken je aan met een mengeling van bewondering en ongeloof. Soms voegen ze er zachtjes aan toe: "Ik had het ook altijd willen doen."
De realist"Weet je wel hoeveel een verbouwing in Frankrijk kost? En de bureaucratie? En de aannemers?" Ze menen het goed. Ze hebben een artikel gelezen. Of een vriend die het geprobeerd heeft.
De vragensteller"Maar wat doe je dan met je carrière? En de kinderen dan? En je pensioen?" Niet altijd negatief — vaak oprecht nieuwsgierig. Ze proberen het te begrijpen door alles wat ze achterlaten in kaart te brengen.
De stille dromer Die zegt weinig. Knikt. Stelt één vraag: "En, hoe hebben jullie die stap durven zetten?"
Ik vraag me vaak af wat de emirgatie gaat betekenen voor onze fijne contacten hier in Nederland. We hebben toch best een rijk sociaal leven en ook de kinderen hebben vriendjes en familie die ze gaan missen. We weten nu nog niet hoe het gaat zijn, of die blijven, wat ervoor in de plaats komt. Dat is heel spannend en zorgt ook voor twijfels. We hadden het toch goed, waarom gingen we dit doen? Maar we hebben onze redenen en voor ons zijn die goed.
Wat ga je daar doen?
Om ook maar meteen antwoord te geven op de meestgestelde vervolgvraag. Ik wil graag wat anders gaan doen en dat krijgt nu al een beetje vorm - een coachingpraktijk voor voeding en leefstijl. De transformatie die we de komende tijd gaan doormaken gaat daar een geweldige voedingsbodem voor zijn. Daarmee kunnen we een uniek concept neerzetten: leefstijl en voeding in een mediterrane setting. Voor Nederlanders die ook in deze regio zijn of juist meer van de mediterraanse leefstijl in hun leven willen vervlechten. Dat combineren we met een prachtige locatie voor kleinschalige events, b&b en vakantieappartementen voor gezinnen. Het wordt allesbehalve standaard en voor ons een droomproject om samen onze tanden in te zetten.
Over twee weken reizen we eindelijk weer af naar ons plekkie en wordt het officieel van ons. Wordt vervolgd!
