Het aftellen is begonnen

We tellen af naar de zomervakantie. Het plan is nog niet helemaal rond, maar we weten wel dat het huis verkocht is en we dus onze spullen moeten verhuizen. Onze bus komt goed van pas met alle rondjes naar milieupark en opslag. Elke vrije dag zijn we in touw. Voor de deur is het gezellig met nieuwsgierige buren en kleurrijke bezorgers. Wat is dit een bijzondere tijd.

Paniek

Ik moet bekennen dat ik op zondagavond een paniekaanval had. We hebben zó véél spullen nog in gebruik. Ik zie niet voor me hoe we het logistiek allemaal rond gaan krijgen in de laatste dagen. Maar ik weet ook niet goed wat ik nu nog meer kan doen. Ik kan moeilijk de pannen alvast inpakken. Alle kasten met papieren en - ik noem het maar even zo - zolderspullen zijn leeg. De badkamer- en klerenkasten zijn uitgemest. Het speelgoed is uitgezocht. De eerste meubels zijn ook weg. Het kantoor is al leeg, afgezien van bureau en stoel, want we moeten nog een paar weken werken. De kinderkamers houden we zo gewoon mogelijk tot het laatste moment. Onze kamer is ook zo goed als leeg, we slapen nu even op het logeerbed dat in de mobilhome komt te staan.

De olifant in de kamer staat in de garage: die staat nog he-le-maal vol met spullen. En als je denkt dat jouw man veel gereedschap heeft, dan ken je Guillaume nog niet. We hebben besloten om een 20m3 bakwagen te huren om een keer mee op en neer te rijden: alleen voor gereedschap. Dat gaat in Frankrijk natuurlijk ook goed van pas komen, dus ik ondersteun het.

Pret

Voor de kinderen lijkt het plan ook concreet te worden. Ze oefenen met Frans (en dat gaat al best goed!), ze denken na over wat ze mee willen nemen. Oscar heeft besloten dat hij conservator van oude spullen wordt. Fedor wil alles nieuw. We maken samen een plan voor cavia’s en kippen: Oscar noemt zijn cavia Knaagschors, Fedor noemt die van hem Pipi. Leboncoin staat gelukkig vol met gratis cochons d’Inde. De kippen gaan tik, tok en … heten. Een naam staat nog open. We gaan een mooi hok bouwen, maar niet voordat we een zandbak met buitenkeukentje en plek voor het opblaasbadje hebben gemaakt. Ik zie het helemaal voor me en dat helpt hen natuurlijk ook.

Plannen

We gaan deze weken natuurlijk weer feestjes vieren. Een feestje voor de kinderen (groot) en mijn verjaardag (klein). We gaan ook nog naar Toverland. Er zijn nog kinderfeestjes van vriendjes en we vieren met zijn 4en bijna elke dag wel even een minifeestje met een ijsje of een koud drankje. Wanneer we precies gaan, ligt nog niet vast. We moeten veel mensen nog even zien en het huis moet leeg zijn.

We hopen eigenlijk ook gewoon heel veel mensen in Frankrijk weer te zien, of wanneer we in NL zijn. Voor ons voelt het niet echt als afscheid, we gaan wel verhuizen maar we gaan toch niet weg? Frankrijk is niet zo ver als Australië, mensen gaan er graag op vakantie en wij komen regelmatig naar Nederland. Voor de mensen die niet wekelijks zien, zal er weinig veranderen, denken we. Misschien zijn we naïef… Daarover schrijf ik vast later nog.

Om maar alvast maatregelen te nemen denk ik na over hoe we mensen kunnen ontvangen. Ik ben een enorme chaoot. En ik wil voorkomen dat we mensen teleur moeten stellen of zelf in de knel komen. Daarom ben ik een pagina aan het maken voor familie en vrienden die op bezoek willen komen. Iedereen kan dan mooi zichzelf inplannen. En ik kan vast ervaring opdoen met ‘boekingen’.

Hopelijk werkt het en gaan we een heerlijke tijd tegemoet, vol met qualitytime en klussen.