Emigreren naar Frankrijk: wat moeten we allemaal besluiten?
Ontelbaar veel mensen dromen in de zomervakantie, voor hun caravan, van een leven in Frankrijk. Want het is heerlijk: elke dag een andere markt om je verse groentjes te halen, iedere ochtend een verse baguette, met trots gebakken, en natuurlijk een geweldig vrij uitzicht over een heuvel, een berg, of de zee. In Frankrijk kan ook alles: de natuur is betoverend en veelzijdig, van vulkaanlandschap, uitgestrekt akkerland, oerbossen, wereldsteden, tot de mediterraanse kust. De historische gebouwen staan overal, en er is zo een betaalbaar exemplaar gevonden.
Terug in de realiteit is de drempel om te emigreren best hoog. Dit hebben wij ook gemerkt. Gelukkig zijn wij van die gekkies die bij 9 van de 10 problemen denken dat die ons niet overkomen, dat we er wel mee dealen als ze zich voordoen, of dat ze wel meevallen. Dus we deden het toch, en daar hebben we nu, voor vertrek, al een hoop van geleerd. Want als we dit hadden geweten voordat we deze droom concreet maakten, dan weet ik niet of ik de knoop had doorgehakt.
1. Geld: budget, financiering, kosten
Dit is zo’n punt waar je het eerst over struikelt. Het kost geld, dat is punt één. Maar daarna volgen nog een hoop punten, want, zeker als je met een gezin gaat en je wil echt iets kopen, dan heb je wat keuzes te maken. Ga je eerst je huis verkopen, en dan rondzwerven (door Nederland of Frankrijk) tot je wat gevonden hebt? Of pas je je budget aan op je overwaarde? Of kijk je naar je spaargeld? Dit is zo’n punt wat je concreet voor je moet kunnen zien, want als je bod geaccepteerd wordt, is het wel erg zuur als het afketst op de bank.
En wat gaat dit grapje dan kosten? Het viel ons tegen hoe duur het is om te emigreren. De overdrachtsbelasting is hoog in Frankrijk, je betaalt dit in de vorm van notariskosten (ongeveer 8%). Een makelaar vraagt ook een onvriendelijk bedrag, in ons geval 6%. Zonder makelaar kopen kan, maar als het een goede is dan verdient die zichzelf weer terug. Je kunt wel veel afdingen op de vraagprijs, dat is iets wat veel Nederlanders dan weer niet weten. In ons geval zo’n 30%. Daarnaast maak je allerlei kosten, voor financiering, voor de verhuizing, voor adviseurs.
Het is een soort verhuizing 2.0. Dat brengt ons tot het volgende.
2. Kinderen: school en hobbies
We emigreren met kinderen dus de vraag die we ons bij alles stellen: hoe werkt dit voor de kinderen? We hebben een plek gezocht met school en voorzieningen in de buurt, dat wil zeggen binnen 6km. We hebben de school bekeken voordat we het compromis de vente, het voorlopig koopcontract, tekenden. Het is een super leuke school. 4 gemeenten werken samen en verzorgen allemaal 2 leerjaren. Met een schoolbus worden de kinderen naar het juiste dorp gebracht. De lokalen zijn net gerenoveerd en hebben een beamer, volop knutselmateriaal en een muziekhoek. Ze werken met thema’s. Eigenlijk zoals in Nederland, met een verschil: schone toiletten. Wat een verademing. We kwamen spontaan kijken, dus ik ga ervan uit dat het echt zo is. Op school wordt gekookt voor de kinderen, allergenen zijn geen probleem, en de pauze duurt 2 uur. De kinderen gaan 4 dagen in de week naar school van 9 tot 5: geen bso dus en op woensdag een dag voor hobbies en bijkomen. Hobbies zijn er genoeg te vinden met een goede muziekschool en een mooi sportcomplex in Monflanquin. Ik verheug me wel op deze structuur voor de kinderen.
3. Kiezen
Je kunt wel in Frankrijk willen wonen, maar hoe kies je nou wáár je dan wilt wonen. En hoe? Vind je dezelfde dingen belangrijk in Nederland, of zijn er dingen die je anders zou willen in je leven? Voor ons geldt dat we niet dezelfde luxe voor onszelf willen, omdat we boven alles van dat gehaaste gevoel af willen. Dat betekent dat we best kunnen downsizen. Maarja, wij zijn wij. We beginnen niet aan het project als het geen buitenkans is. 1 gîte erbij, die 15 jaar geleden is gerenoveerd, dat is als idee wel heel leuk, maar levert weinig op. Maar dan: als het budget klein is, en de ambitie groot? Dan wordt het dus een ruïne. En dat is best een bewuste keuze. Want je kunt wel een huis kopen dat in de jaren ‘90 geweldig is opgeknapt, in 2030 is dat al 40 jaar geleden, en dus gewoon verouderd.
Gelukkig is er in Frankrijk heel veel te kiezen. Voor elk budget, in elke denkbare omgeving, in alle regio’s is er veel aanbod. Dit is ook een proces om van te genieten. De markt is sociaal: je leert eigenaren kennen en spreekt met makelaars. Je leert over Franse gebruiken en huizen. Krijgt nog eens een zak walnoten en je koopt zomaar het landgoed dat Brigitte Bardot wilde hebben. Wat maken we ons in Nederland toch druk.
Emigreren naar Frankrijk doe je met aandacht
Het is echt een reis opzich. Geen wereldreis, geen pakkende selfies op bergtoppen of leven uit onze koffer (nog niet althans). Bij elke stap herkennen we hoe het in Nederland gaat, en ervaren we hoe anders het in Frankrijk is. De belangrijkste take away is tot nu toe, dat het geweldig is om dit allemaal mee te maken. Om weer allerlei willekeurige nieuwe dingen te leren, aardige mensen te leren kennen en onze toekomst in een nieuw perspectief te zien. Dat is onbetaalbaar.