La rentree et l’integration

De afgelopen weken gingen we verder met inburgeren in Frankrijk. De kinderen gingen voor de eerste keer naar de Franse school. De puinhopen groeien ook als kool. De Bergerie begint steeds meer vorm te krijgen en we hadden sociale verplichtingen.

Naar de Franse school

De kinderen hadden hun eerste schooldag in Frankrijk. Dat was echt spannend voor ons allemaal, maar het is heel goed gegaan. De juffen zijn allemaal super aardig. Het Franse onderwijs is heel gestructureerd en dat is prettig voor iedereen. Op maandagochtend bibliotheek, op donderdagochtend excursie. Elke ochtend een ontbijt, in de middag een lunch, drie keer per dag buitenspelen en verder les.

De kinderen komen schoon uit school, dat is ook een hele verademing. Want we hebben nog geen wasmachine. De kinderen beginnen ook al steeds meer woordjes Frans te praten en ze wennen aan het Frans om hen heen. Het is mooi om te zien hoe snel kinderen zich aanpassen aan een nieuwe omgeving en een nieuwe taal.

Verbouwen

Als de kinderen op school zijn, kunnen we echt doorwerken. Dat is super fijn en natuurlijk ook hard nodig. We zijn bezig met de renovatie van de Bergerie. Daar hebben we de aanbouwtjes verwijderd, de vloer eruit gehaald en een opening gemaakt voor een mooie Franse balkondeur.

Guillaume heeft dat en pierre gemetseld en dat was iets nieuws. Die stenen zijn mega zwaar en je moet steeds zoeken naar een steen die past, terwijl je ook in de gaten moet houden dat het recht wordt wat je maakt. Echt heel wat anders dan een bakstenen muurtje, maar het is dan ook heel wat mooier geworden.

De komende weken hebben we versterking van de ouders van Guillaume en gaan we aan de slag met het versterken van de fundering en misschien ook het isoleren van de vloer binnen. Daarnaast moeten we iemand zien te vinden die authentieke Franse kozijnen kan namaken zonder dat we failliet gaan.

Integreren

We waren uitgenodigd voor feestjes. Heel leuk natuurlijk, want we hebben hier geen familie en we kenden ook nog niemand toen we aankwamen in Frankrijk. Dus in principe is onze weekendagenda leeg. Maar de mensen zijn hier veel meer open dan we verwacht hadden.

We zien in het weekend regelmatig vriendjes van school. En we mochten op de 80ste verjaardag komen van de laatste persoon die op Montfage geboren is, in 1946 dus. Met de hele familie, de burgemeester en natuurlijk onze buurman genoten we zes uur lang van een heerlijke lunch.

We voelden ons ontzettend welkom. De familie is erg blij dat het domein wordt bewoond en gerestaureerd. Het cadeautje dat we hadden meegenomen, werd met veel tissues en omhelzingen in ontvangst genomen. Het was een tegeltje uit het geboortehuis, beschilderd met een bosje bloemen. We werkten de hele middag aan ons Frans en dat ging verrassend goed. Echt een gezellige en bijzondere dag.

Onze buren in Château Ladausse nodigden ons de dag daarna uit voor… een lunch. We hadden niet echt honger, maar dat was ook niet nodig. Want de buurvrouw heeft een koksopleiding in Parijs gevolgd en zette het ene na het andere culinaire hoogstandje op tafel. Ook als je geen honger hebt, is dat een feestje.

De buurman weet goed welke wijn hij erbij moet serveren en deed dat ook op een gezellige manier. De buren van Moulin Ladausse waren er ook, het weer was super en de omgeving werkelijk sprookjesachtig. Het gesprek ging in het Frans, Engels en Nederlands, en iedereen had zijn hond bij.

Zo kunnen we wel integreren in Frankrijk.

PS. De Gallery is nu echt bijgewerkt, dus neem eens een kijkje!