Huisperikelen in week 3

Dus deze week was de week dat ons huis in Nederland verkocht zou zijn en Guillaume nog wat spullen zou verhuizen. Toen hij goed en wel in Nederland was kregen we bericht: het huis van de kopers is afgebrand. Brand onder de zonnepanelen. Vreselijke pech, op een nog vreselijker moment. Gelukkig is niemand gewond geraakt. Voor ons ook behoorlijk onhandig, want we (en onze bank) rekenden op de verkoop op maandag. De zorgen uit Nederland zijn ook te voelen in Zuid Frankrijk.

Het blijft afwachten of de verkoop door zou kunnen gaan en wanneer. De vooruitzichten zijn positief, maar het zal allemaal nog even duren.

Ondertussen was ik vijf dagen alleen met de kinderen. Als werkende moeder, gestut door opvang, oppassers en een netwerk van ouders, moet ik bekennen dat dit een nieuwe ervaring was. Zwaar was het niet. Ik voelde me eigenlijk best wel bevoorrecht dat ik de kinderen (en mezelf) helemaal voor mezelf had. We hadden geen verplichtingen, alleen de dagelijkse dingen hier: brandstof halen voor de generator, boodschappen doen, koken, afwassen, afval management, hond en kat verzorgen. We hadden extra geluk, want mam was hier in de buurt. Dus we hebben veel leuke dingen gedaan. We bezochten dorpjes, gingen zwemmen, deden spelletjes, gingen naar de markt, en kastelen bekijken. Echt vakantie. We hebben Guillaume natuurlijk wel heel erg gemist.

De plombier (loodgieter) kwam uiteindelijk toch langs. Hij bekeek Guillaumes werk en concludeerde dat dat prima gedaan was. Dikke pluim voor Guillaume. De diameter van de aansluiting is wel te klein, en met die boodschap vertrok hij weer. We hadden Coralie al gevraagd om een grotere aansluiting, maar zij vond dat niet economisch, want een dunnere is voor nu goedkoper. Maar toen de plombier zei dat er toch echt een grotere diameter nodig is vanwege de hoogte en de afstand, regelde ze meteen dat de volgende dag een grotere diameter werd aangesloten. Een beetje irritant, maar ook dit lijkt een cultuurding: Fransen nemen niet zomaar iets aan, zeker niet van een Hollander. Want hoe kan ze zeker weten dat wij snappen hoe het hier werkt? Maar als iemand die ze vertrouwt, zegt dat het moet, dan doet ze het wel. Dit zal zeker nog een paar keer gebeuren.

We kregen offertes voor renovatie van de muur van de schuur die op instorten staat en de conclusie is toch dat het loont om dat zelf te doen. Maar in de tijd is het interessant om het uit te besteden. En de metselaar die hier was, die kan er wel echt iets prachtigs van maken. Ook belangrijk als we hier een locatie voor vakantie of evenementen van willen maken…

We gaan eerst maar beginnen aan de Bergerie. Dat betekent dat Guillaume als klapper op de vuurpijl een graafmachine gaat kopen. Van snoeien tot slopen en grondverzet, een graafmachine kun je hier overal voor gebruiken. Dat is dan voorlopig wel het laatste speelgoed dat hij mag kopen. Hopelijk kunnen we volgende week al wat foto’s met vooruitgang laten zien.

We kregen ook goed nieuws: volgende week krijgen we de stroomaansluiting. Nu kunnen we alles in orde maken zodat het ook werkt volgende week. En daarna moeten we alweer terug naar Nederland.